Öne Çıkanlar Uber Çalışacak mı Kamu sen Uber Türkiye Grand Hotel 2. bölüm Kartalda okullar

Çernobil Felaketini Yaşayanlar Anlatıyor

Çernobil'de neler oldu ? 

Çernobil'de neler oldu, Çernobil şehrinde yaşayan var mı , Çernobil'e nasıl gidilir, Şehre girmek yasak mı gibi sorular internette en çok aranan başlıklar oldu. Çernobil nükleer santral kazasını konu alan birçok belgesel yapıldı. Ayrıca Çernobil'e turistik turlar bulunmaktadır. 

Çernobil'de neler yaşandı ? 

1986 yılının Nisan ayında Dünyayı derinden etkileyecek ve nükleerin zararlı olduğunu gösteren büyük bir felaket yaşandı. Türkiye'nin de etkilendiği Çernobil felaketi neden oldu ? Çernobil nükleer santral neden patlama yaşandı ? 

1986'da Çernobil ükleer antrali nde kipatlamadan bu yana 4 bin kilometrekarelik bir bölge tamamen terk edilmiş durumda. Ancak yasak bölgede yaklaşık bir hafta geçiren Victoria Gill bu durumun yavaş yavaş değişmeye başladığını söylüyor.

26 Nisan 1986. Saat sabaha karşı 01:23. Çernobil nükleer santralindeki mühendisler 4 nolu reaktörün elektriğini kesiyor. Amaç olası bir elektrik kesintisi durumunda reaktörün nasıl kontrol altında tutulacağının bir provasını yapmak. Ancak mühendislerin bilmediği şey, reaktör bu tatbikat öncesinde zaten dengesiz bir durumda.

Güç kesintisi, reaktöre su taşıyan türbinleri yavaşlatıyor. Daha az suyun reaktöre pompalanmasıyla buharlaşma hızlanıyor ve içerideki buhar basıncı birikiyor. Mühendisler durumun farkına varıp reaktörü kapatmaya çalıştığında iş işten geçmiş oluyor.

Büyük bir patlamayla reaktörün tavanı havaya uçuyor. Reaktör atmosfere maruz kalıyor. Reaktörün havayla teması sonucu başlayan yangın 10 gün boyunca devam ediyor. Radyoaktif bulutlar, Avrupa'nın önemli bir bölümüne radyoaktif serpinti olarak dökülüyor.

Çernobil'de çıkan yangını söndürmek üzere bölgeye çok sayıda itfaiye ekibi gönderilmişti. İtfaiyecilerden 134'ü akut radyasyon dozuna maruz kalmıştı. 28'i birkaç ay içerisinde hayatını kaybetti. Kazadan bu yan en az 19'u daha öldü

Bugün yasak bölge Ukrayna ve Beyaz Rusya arasında 4 bin kilometrekarelik bir alanı kapsıyor. Neredeyse tüm İstanbul kadar büyük bir alan.

Santrale 30 kilometre mesafedeki tüm yerleşim yerleri tahliye edilmişti. Kimsenin buralara geri dönmesine izin verilmeyecekti.

Ancak faciadan sadece birkaç ay sonra yasak bölgenin dış çemberine geri dönüşlere göz yumulmuştu.

Narodichi kasabasının nüfusu 2500. Yasak bölgenin içinde yer alıyor. Bölge sınırına yakın bir konumda. Resmi olarak radyoaktif kirliliğin bulunduğu bu bölgede son derece sıkı denetimler var. Burada tarım yasak ve yeni yapılaşmaya da izin verilmiyor.

Ancak bugün Ukrayna'nın bu bölgelerini 'radyoaktif' ya da 'radyoaktif değil' diyerek ikiye ayırmak kolay değil. Yürütülen çalışmalar Çernobil'in durumunun daha karmaşık olduğunu gösteriyor.

Arazinin de kendine göre kuralları var.

Öyle ki radyasyon korkusu Narodichi'nin sakinlerine radyasyonun kendisinden daha fazla zarar veriyor olabilir.

'Burada uçaktakinden daha az radyasyon var'

Gennady'nin omzunun üstünden nükleer santralin yükseldiğini görebiliyorum. Bulunduğumuz kurumuş havzaya mesafesi bir kilometreden az.

Dev çelik kalkan güneşin altında parıldıyor. Bu çelik kalkan 4 nolu reaktörü tamamen kaplamış durumda. Kazanın yaşandığı reaktörün üzerine 2016'da yerleştirilmişti.

Kalkanın altında ise robot vinçler, 33 yıllık radyoaktif yıkıntıyı temizliyor.

İngiltere'deki Portsmouth Üniversitesi'nden Jim Smith, Gennady'nin arkadaşı ve 1990'dan bu yana Çernobil'i inceliyor. Yasak bölgeye sayısız iş gezisi düzenlemiş. Bana bir dozimetre gösteriyor. Telefon büyüklüğünde siyah bir cihaz.

Bulunduğumuz bölgede ne kadar radyasyona maruz kaldığımızı ölçüyor. 1986'daki radyoaktif serpintiyle yayılan nükleer yakıt tozunun atomları rastgele biçimde parçalanıyor. Büyük enerji dalgaları yayıyorlar ve Jim'in elindeki cihaz da her saat aldığımız radyasyon seviyesini ölçüyor.

Ölçüm birimi mikrosievert. Ancak başka radyasyon seviyeleriyle kıyaslayabildiğim zaman benim için bir anlam ifade edebiliyor. Örneğin, Kiev'den buraya gelirken bindiğimiz uçakta dozimetre bir ara 1.8 mikrosievert seviyesini göstermişti.

Jim, "Şu an seviye 0.6" diyor. "Yani uçakta maruz kaldığımız radyasyonun üçte biri civarında."

Çernobil santrali arkamızda yükselirken duyduklarıma inanamıyorum. Jim ise radyoaktif bir gezegende yaşadığımızı ve radyasyonun doğada her yerde mevcut olduğunu söylüyor.

Jim, "Evet yasak bölgede radyoaktif kirlilik var. Ama küresel radyasyon haritası çıkaracak olsaydık, yasak bölge içerisinde sadece küçük cepler kırmızı olarak işaretlenirdi" diyor.

Her ne kadar yasak bölgenin sınırları değişmediyse de, bölgede doğa fazlasıyla dönüşmüş durumda.

İnsanların terk edip gittiği yerleri doğa yeniden ele geçirmiş.

Irina santraldeki kazanın olduğu geceyi anlatıyor, Gennady de bizim için tercüme ediyor.

Irina o zamanlar büyükannesiyle birlikte Pripyat'ta yaşıyormuş.

27 Nisan'da, yani patlamadan bir gün sonra kent tahliye edilmişti. Kent sakinlerine Pripyat'ı hemen boşaltmaları söylenmişti.

Otobüslere bindirilip kentin dışına götürülmüşlerdi. Irina tahliye sırasında büyükannesinin evine doğru gidiyormuş:

"Büyükannemin bir arkadaşı bir kağnı arabasındaydı. Hayvanlarını kentin dışına çıkarmaya çalışıyordu. Büyükannem beni de yanına alıp alamayacağını sormuştu. Ben de kağnı arabasıyla kenti Pripyat'ı terk etmiştim. Ne olup bittiğini anlamamıştım."

Ancak Irina bir şekilde buralara dönmek konusunda ısrarcı olmuş. Pripyat'a gidemese de buraya, Çernobil'e dönmüş. Bugün Pripyat'a giderse şu anki halini görünce çok sarsılacağını düşünüyor. Yine de Çernobil'deki otelinin küçük bahçesiyle gurur duyuyor.

"Burayı ziyaretçiler için olabildiğince güzel hale getirmeye gayret ediyorum. Belki eve döndüğünüzde Çernobil'in o kadar korkunç bir yer olmadığını anlatırsınız."

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.